Emek Partisi Kocaeli İl Başkanı İlhami Şahbaz: İşçiler ölüyor, patronlar korunuyor!

 ARTIK YETER!

İŞÇİLER ÖLÜYOR, PATRONLAR KORUNUYOR!

İlimizde bir kez daha bir işçi, kâr hırsının kurbanı olarak yaşamını kaybetti. Bugün Goodyear lastik fabrikasında imalat makinesine sıkışarak hayatını kaybeden 26 yaşındaki Sezgin Aktaş’ın ölümü; ne "kader" ne “fıtrat” ne de basit bir "ihmaldir". Bu ölüm, sermayenin doymak bilmeyen kâr hırsı ile AKP iktidarının işçi düşmanı politikalarının el ele vererek işlediği bir iş cinayetidir.

KOCAELİ İŞÇİ MEZARLIĞINA DÖNÜŞTÜRÜLÜYOR!

Sadece son 5 ay içerisinde Kocaeli’de yaşananlar, artık münferit kazalar zinciri değil, planlı bir işçi katliamıdır.

• Önce Dilovası’nda Ravive Kozmetik,

• Ardından Çolakoğlu Metalurji,

• Ve bugün Goodyear...

İsimler değişiyor, fabrikalar değişiyor ama sömürü çarkının kurbanı hep işçiler oluyor. Kocaeli, sanayinin başkenti değil, adeta işçilerin sessiz sedasız gömüldüğü bir mezarlığa dönüştürülmek isteniyor.

UYARMIŞTIK: 

GÜVENCESİZLİK ÖLÜM GETİRİR!

Hatırlanacaktır!

25 Kasım 2025 tarihli açıklamamızda, lastik fabrikalarında kazanılmış haklara yönelik yaşanan saldırıları ifade etmiştik. O dönme özellikle başta Prometeon fabrikası olmak üzere lastik işçilerinin kazanılmış haklarına yönelik saldırılara dikkat çekmiştik; yaşanan son gelişmeler bu tespitlerimizin ne kadar haklı olduğunu açıkça ortaya koymuştur.

O gün Prometeon’da "küçülme" yalanıyla başlatılan işten atmaların, destek birimlerinin tasfiyesinin ve fabrikanın yeniden taşeron/müteahhit cehennemine çevrilmek istenmesinin amacını ifade etmiştik. Bugün Goodyear’dayaşanan acı, o günkü uyarılarımızın ne kadar haklı ve yakıcı olduğunu bir kez daha kanıtladı. Siz, işçiyi müteahhit firmaların eline bırakarak denetimi ortadan kaldırırsanız, fabrikayı 2015 öncesinin karanlık ve güvencesiz koşullarına mahkûm ederseniz, sonuç ne yazık ki gencecik bedenlerin makineler arasında can vermesi olur.

Amaç açıktır: İş güvencesini ortadan kaldırmak, işçileri daha düşük ücretlere ve güvencesiz koşullarda çalışmaya mahkûm etmek…

MASADA PAZARLIK, FABRİKADA TABUT!

Sezgin Aktaş, işçilerin toplu sözleşme masasında haklarını aramak için toplantı hazırlığı yaptığı saatlerde makine başında can vermiştir. TİS görüşmelerinin 6. oturumunda da hiçbir ilerleme kaydedilmemiş; işveren tarafı sosyal haklar için sadece %22,5, ilk altı aylık ücret zammı için ise adeta dalga geçer gibi %10 oranında bir artış teklif etmiştir.

Bugünkü altıncı oturumda işveren temsilcilerinin bu sefalet oranlarını yukarı çekip çekmeyeceği merak edilirken, fabrikadan zam haberi değil ölüm haberi gelmiştir. Lastik patronları bir yanda sefalet zamlarıyla işçinin ekmeğinden çalmanın hesabını yaparken, diğer yanda yetersiz önlemler ve ağır çalışma koşullarıyla işçinin canına kastetmektedir. Görüyoruz ki patronların masadaki inadı, fabrikadaki ihmaller zinciriyle birleşince işçiye sadece açlık ve ölüm düşmektedir.

Lastik patronları da diğer tüm patronlar gibi işçilere ya açlık sınırında bir yaşamı ya da makine başında, iskelede, tezgahta, yangında ölümü dayatmaktadır.

SORUMLULARI TANIYORUZ: PATRON-AKP İŞ BİRLİĞİ!

AKP iktidarı boyunca iş cinayetlerinin katlanarak artması tesadüf değildir. İşçi sağlığını ve iş güvenliğini patronlar için bir "ayak bağı" ve "maliyet kalemi" olarak gören zihniyet, denetimleri sadece kağıt üzerinde bırakarak bu cinayetlerin yolunu açmıştır. İşçinin canını değil, sermayenin kârını koruyan bu düzen, bu cinayetin ortağıdır. İşçilerin tek güvenceleri olan sendikaları ise ya açıklamalarla bu cinayetleri geçiştirmekte ya da tamamen sessiz kalmaktadır. Her gün her işkolunda işçilerin ölmeye devam ediyor olması işçi örgütü olan sendikaların en önde gelen görevi olmak durumundadır. Üyesinin canını koruyamayan bu uğurda mücadele etmekten kaçınan sendikalar işçinin ekmeğini hiç koruyamaz!

Emek Partisi olarak bir kez daha vurguluyoruz: Lastik patronlarının küçülme iddialarıyla işçiyi sindirme, taşeronlaştırma ve güvensizleştirme planlarını bozacak tek güç, işçilerin kendi örgütlü birliğidir. Bölüm bölüm, vardiya vardiya örgütlenmekten, üretimden gelen gücümüzü kullanmaktan başka çaremiz yoktur.

Yaklaşan 1 Mayıs, işçi ve emekçiler için katliam boyutuna varan bu iş cinayetlerine karşı en güçlü cevabı verme günüolmalıdır. 2026 1 Mayıs’ı; yalnızca emeğimiz ve yaşam hakkımıza kasteden patronlara ve onların temsilcilerine karşı da mücadelemizi birleştirdiğimiz bir gün olmalıdır.

Sezgin Aktaş kardeşimizin ve yitirdiğimiz tüm işçilerin hesabını sormak, insanca çalışma koşulları için tüm Kocaeli işçi ve emekçileri mücadeleye çağırıyoruz!